Vrijdag 27 november vertrokken we met 6 man  richting München om met deze Zuid Duitse stad een nader kennis te maken. Na vorig jaar met de boot naar Sunderland geweest te zijn is het nu de beurt aan München. De volgende personen checken in. Gerrit van Hooff, Dennis van Hooff, Jos Limmen, Jos Goedhart, Henk Beentjes en Michel Kunnen. Het hoofddoel is het bezoeken van 'n wedstrijd van Bayer München.  Klik op de collage voor het foto overzicht en daaronder  het reisverslag.

Reisverslag München van 26 t/m 29 november 2010 

Vrijdagmorgen al vroeg de wekker want rond 6.45 zou Dennis ons komen ophalen.  Daarna met z’n 5^e (Gerrit, Dennis, Henk, Jos L., en Michel) op weg naar Schiphol voor vertrek met de KL 1793. Vertrek was gepland om 9.25 uur maar na 90 minuten pas de lucht in. (Jos G?) 

Na ’n rustige vlucht van slechts 1 uurtje landen we op de  flughafen München.

Koffertjes van de band en via de S-bahn lijn S8 richting hauptbahnhof alwaar ons hotel in de buurt zou zijn. We liepen alleen de verkeerde uitgang uit dus na ’n klein omloopje kwamen we in de Bayerstrasse 75  waar het hotel A&O Hauptbahnhof  gelegen was.  

Na de incheck en de koffers op de kamers tijd om wat te gaan eten. We liepen pardoes tegen ’n Doner Kebab zaak aan waar we het Turkse maal ons goed lieten smaken. 

 De sneeuw kwam ondertussen uit de Duitse hemel vallen en zodoende besloten we om niet richting het Olympische park te verkassen maar de stad te gaan verkennen. Na ’n korte wandeling kwamen we nabij het Marienplatz waar we ons tegoed deden aan wat glühwein. Daarna nog ’n rondje over het pleintje met alle slagers(!!!) en uiteindelijk kwamen we in ’n bierhaus terecht waar ons uitstekend vermaakten.  

We werden nog voorgesteld aan enkele leden van de blaaskapel. De naam is me even ontschoten maar we hielden het zolang vol dat de manager meerdere malen de kreet “latste malen” liet horen. Oftewel het werd hoog tijd dat de 5 Heemskerkers het pand verlieten. Na nog ’n bezoek aan ’n kebab zaak, bloedend oor, vermiste tand en ’n bijna aanrijding met ’n fietser kwamen we toch weer in ons hotel aan voor de nodige nachtrust.

 Zaterdagmorgen al vroeg ’n sms van Jos G. die reeds op het vliegveld van München stond en richting trein onderweg was. Wij aan het goede ontbijt voor slechts €4 en daarna Boedha ook in het pand.

Vandaag hadden we eerst ’n bezoek aan het Olympische dorp op het programma staan om daarna richting Allianz Arena af te reizen voor de wedstrijd Bayer München-Eintracht Frankfurt. Via metro lijn U2 en U3 kwamen we aan in het Olympia-zentrum. Hier werden in 1972 de Olympische gehouden en nu wordt het door vele toeristen van over de gehele wereld bezocht.  

Onze aandacht ging in 1^e instantie uit naar het voetbalstadion waar Bayer München voorheen zijn thuiswedstrijden afwerkten. In 1974 zag het Nederlands elftal in dit stadion zijn droom in duigen vallen (wereldkampioen) nadat met 2-1 werd verloren van die Manschaft.

We konden het stadion bekijken onder ’n lekker winters zonnetje om daarna de hoge televisietoren te beklimmen. Van daaruit had je ’n mooi overzicht over het park en over de gehele stad München. Beneden in het restaurant ’n bakkie koffie gedaan om via het Olympische zwembad terug te wandelen naar het metrostation. 

De voetbalkoorts begon aan te vangen en via metrolijn U6 kwamen we aan op station Fröttmaning.  

Kwartiertje lopen en al snel kregen we de Allianz Arena goed in zicht. We waren niet de enigste maar van enige opstopping hebben we niets gemerkt. De honger begon op te spelen dus moesten we er nu echt aan geloven de enige echte. Onder het genot van ’n borreltje en later zelf nog ’n glühwein was het wachten op “kick-off time”. 

We gingen nog maar niet naar ons plekkie want in het stadion was het toch echt wel frisjes.

Rond de klok van 14.45 uur toch maar naar ons vak wat gevuld was met supporters van beide teams. Hoop gezang en getrommel, gezellig dus ondanks de winterse temperaturen. Om 15.30 uur was het eindelijk zover.  

De wedstrijd ging in het begin gelijk op maar Bayer wist na ‘n 1-1 russtand met 4-1 te winnen. In de 2^e helft kwam Mark van Bommel nog binnen te lijnen en zo gaf hij de wedstrijd nog ’n extra Nederlands tintje. We hebben het behoorlijk koud gehad maar het was het waard en nadat we ff ’n stukje hadden gelopen. Ondanks de grote mensen massa die allemaal weer naar huis wilden kwamen we toch in de metro op naar het centrum.

Uitstappend op de Marienplatz  en verder lopend richting de Viktualienmarkt (slagersplein) op zoek naar ’n warm onderkomen. Op het plein was ’n tentje waar we ons even konden opwarmen. Gezeten onder ’n warme deken en met ’n flinke mok glühwein konden we de wedstrijd eindelijk op ons gemak evalueren. Onderhand werd het tijd om wat te gaan eten dus de zoektocht naar ’n Duits eettentje werd ingezet en na enige malen het bordje vol gezien te hebben werden we toegelaten en deden we ons tegoed aan de Duitse keuken. Zweinhakse, zwiebelen, steak en kartoffelen deden ons goed smaken. Onder het genot van ’n lekker borreltje bleven we gezellig natafelen.

Daarna nog ff ’n afzakker in ’n ander tentje waar Dennis nog ’n rookmaat mee naar binnen nam.  Het was hongerig weer dus op de terugweg eerst met de taxi naar ons hotel en vandaar uit nog ff opsteken bij de Doner Kebab zaak.

Later in ons hotel de allerlaatste van de zaterdag en ons Duitse bedje in. 

Zondag na het ontbijt gingen Jos L., Henk en Michel ff  de buurt verkennen en Gerrit, Dennis en Jos G. hadden de 2^e ontbijt shift. Toen we weer met z’n 6^e waren richting het oude centrum gelopen, dat al vroeg op de zondag vol liep.

Op het slagersplein ’n bakkie koffie gedaan en toen via de metro wederom richting de Allianz Arena waar om 13.00 uur onze stadiontour begon.

Het was nu ’n stuk rustiger en het viel nog meer op dat het stadion gelegen was in de “middle of nowhere”. We waren mooi op tijd en konden zo aansluiten bij de Engelstalige versie van de tour. 69.000 toeschouwers volgens de gids keken iedere thuiswedstrijd naar Bayer München en 30.000 naar München 1860. We kregen ’n hoop te zien sponsorlounge, kleedkamers, het veld, persruimte en de grote fanshop.

Ter plekke in het restaurant nog wat gegeten en zo zat de stadiontour er ook  weer op. 30 minuten wachten op ’n metro richting centrum mocht de pret niet drukken. 

Aangekomen nam Henk de kaart ter hand en bracht ons allereerst naar het Max Joseph Platz alwaar we ’n tentje ingingen maar na 1 borreltje hadden we het daar gezien. Via ’n paar straatje kwamen we uiteindelijk in het hofbrauhaus en daar zouden we ons wel ’n paar uurtjes kunnen vermaken. We hadden snel ’n tafel en ’n grote Duitser die ons daar weg zou krijgen.  

De grote potten bier en de witte wijn/spa rood werden goed bijgehouden en de sfeer kwam er steeds beter in. De contacten met de tafels naast ons werden gelegd en of het nu Noord-Duitsland was of Thailand we spraken onze talen. We hadden alleen 1 probleem er stond een reservering in ’n tentje op het slagersplein maar die lieten we maar voor wat het was want we kunnen niet overal tegelijk zijn. De blaaskapel was ook binnen en met gezellige Duitse leidjes steeg de gezelligheid naar grote hoogte. Na de nodige drankjes werd het tijd om de kok van het Hofbräuhaus aan het werk te zetten. De ½ hahne en steaks  werden aangerukt  en we lieten het ons zeer goed smaken. 

Ook aan deze avond kwam weer ’n einde en na afscheid genomen te hebben van de bediening en de “bewaking” stapten we in de taxi richting ons hotel. Geen Kebab deze keer maar ’n afzakkertje met ’n zak chips in de lounge. 

Volgende morgen na het ontbijt met de trein van 9.15 uur richting het vliegveld. 

 Ondertussen was het al ’n tijdje gaan sneeuwen en hielden we ons hart vast met betrekking tot het vertrekken van vlucht KL 1794 (12.00 uur). Uiteindelijk kregen we 2 uur vertraging aan onze broek en waren we rond 18.00 uur pas weer in het mooie Heemskerk. Op de A9 reden we dankzij de sneeuw de file nog in maar dat mocht de pret niet drukken van dit gezellige weekend.